INSTALACJA „POST-APOCALYPSIS”

miejsce Teatr Polski w Poznaniu
kiedy 25/05/2016    10:00 29/05/2016    18:00
cena Wstęp wolny
artyści kuratorka: Agnieszka Jelewska | Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie

Kiedy w 1968 roku Jerzy Grotowski przygotowywał swój ostatni spektakl Apocalypsis cum figuris, jedno z ważniejszych przedstawień XX wieku, myślał o przestrzeni jako wartości rozgrywającej się i rozciągającej pomiędzy samymi tylko ludźmi. Była to pusta, antropocentryczna przestrzeń, otwarta zarówno na nawiązywanie relacji, jak i na poszukiwanie indywidualnej, duchowej głębi. Gest przywołania tamtego wydarzenia, wykonany przez nas dziś na początku XXI wieku, ma niezwykłe znaczenie ― szczególnie jeśli jednym z prowokatorów tego działania jest Jerzy Gurawski, scenograf współpracujący z reżyserem w pierwszym okresie jego działań artystycznych.

Agnieszka Jelewska

Projekt został przygotowany jako polska ekspozycja narodowa 13. Praskiego Quadriennale 2015 ― najważniejszej europejskiej wystawy poświęconej sztuce scenografii ― gdzie został nagrodzony Złotym Medalem w kategorii Sound Design (pierwszym od 36 lat). Bezpośrednią inspiracją dla instalacji był spektakl Jerzego Grotowskiego Apocalypsis cum figuris, jedno z najważniejszych przedstawień XX wieku. Post-Apocalypsis opiera się na wspólnym procesie twórczym badaczy, programistów, kompozytorów, projektantów i architektów, między innymi Jerzego Gurawskiego, Michała Cichego, Pawła Janickiego, Michała Krawczaka i Rafała Zapały. Instalacja stworzona przez polskich artystów ma wymiar interaktywny, angażujący odbiorcę, który wkracza w świat instalacji, gdzie muzyka, pogoda i polityka (główne hasła 13. edycji Praskiego Quadriennale) kreują niezwykły ekosystem. Zwiedzających otacza audiosfera skomponowana z danych pogodowych pobieranych na bieżąco z wybranych punktów na Ziemi. Obiektami ekspozycji są drzewa, które po przytknięciu do nich dowolnej części ciała „przemawiają” fragmentami tekstów polskich romantyków. Jak  pisze kuratorka instalacji: dawne romantyczne wizje natury, ujmowanej jako krajobraz i tło dla ludzkich zdarzeń, tak ważne niegdyś dla rozwoju  teatralnej scenografii, zostają tutaj poddane rewizji.