30 maja 2015 (sobota), godz. 19.00 Malarnia

Marzenie-Nataszy_Foto-Greg-Noo-Wak-3

MARZENIE NATASZY
Jarosława Pulinowicz

Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi
Premiera: 17 marca 2013
Przekład: Agnieszka Lubomira Piotrowska
Reżyseria: Nikołaj Kolada

Scenografia: Justyna Łagowska
Opracowanie muzyczne: Rafał Kowalczyk
Asystent reżysera: Filip Gieldoń

Występują: Agnieszka Skrzypczak, Karol Puciaty

Czas trwania przedstawienia: 1 godz. 40 min. /bez przerwy/

Banina i Wiernikowa – dwie szesnastoletnie Natasze, które różni niemal wszystko: pochodzenie, status społeczny, zainteresowania i plany na przyszłość. Co wspólnego mogą mieć ze sobą harda wychowanka „bidula” i chowana pod kloszem gwiazda młodzieżowego programu telewizyjnego?

Czy paląca potrzeba bliskości i akceptacji, a także upór i bezwzględność w dążeniu do celu charakteryzują jedynie nastolatki z rosyjskiej prowincji? A wreszcie, jak w starym szlagierze, pytanie podstawowe – „o czym marzy dziewczyna, gdy dorastać zaczyna”?

Nagrody:

  • Nagroda główna dla najlepszej aktorki na VII Międzynarodowym Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Kolyada-Plays” w Jekaterynburgu (2013).
  • Złota Maska sezonu 2012/2013 za najlepszy debiut dla Agnieszki Skrzypczak.
  • Nagroda Jury dla młodej aktorki, Agnieszki Skrzypczak, na XII Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość Przedstawiona” w Zabrzu (2012).
  • Nagroda im. Andrzeja Nardellego dla Agnieszki Skrzypczak za najlepszy debiut na scenach dramatycznych w sezonie 2012/ 2013.

Bilety:
normalny: 40 zł
ulgowy: 30 zł

 


 

Emocjonujący, ekspresyjny spektakl, nie pozwala oderwać oczu od aktorki, błyskawicznie wciąga widza w świat dwóch krańcowo odmiennych 16-latek. Pierwsza Natasza, w tandetnym dresie, jest z „bidula”. Szorstka, zadziorna, wiecznie w ofensywie, z sercem gorącym i marzeniem o welonie. Przywykła do walki o wszystko – o spinkę do włosów i pozycję w stadzie, nawet jeśli „wypada” ją potwierdzić, skacząc z drugiego piętra. Swoje zasady wykorzysta też w walce o miłość. Druga Natasza to gwiazdeczka w stylu Barbie, w różowych tiulach i pantofelkach na szpilce, wybrana do prowadzenia telewizyjnego programu dla młodzieży, wychowana w przekonaniu, że wszystko jest dla niej, że jest najlepsza i najładniejsza. (…) Zaprogramowany „wzór do naśladowania” straci kontrolę nad sobą, gdy w grę wejdzie uczucie. Agnieszka Skrzypczak dała życie obu dziewczynom. Ich historie rozgrywa bez wsparcia w scenografii, rekwizytach. (…) Dwa ostre portrety i dużo niuansów, którym wyrazu dodaje pojawienie się chłopaka jednej i drugiej (Karol Puciaty). Ale czy to ten wymarzony? Czy marzeniom można powiedzieć: wygrałam?

Renata Sas, „Express Ilustrowany”

 

Skrzypczak buduje obie postaci na zasadzie kontrastu. Pierwsza Natasza mówi szybko i agresywnie, używa wielu inwektyw, wyraziście gestykuluje, siedzi rozluźniona na krześle. Natomiast druga jest zawsze nienagannie wyprostowana, trzyma nogę na nodze, a dłonie złożone na kolanie. Mówi spokojnie, wręcz przeciąga wypowiadane frazy. Łączą je plastyczna mimika twarzy oraz wyraziste spojrzenie. Marzenie Nataszy to przede wszystkim opowieść o dwóch młodych dziewczynach, które pozornie wygrały. Jednak odebrano im to, czego pragnęły najbardziej – miłość. Przejmujący krzyk spajający obie części monodramu pokazuje, jaki dramat przeżywały obie Natasze, choć każda w inny sposób. (…) Karol Puciaty, partnerujący Skrzypczak, pojawia się w momentach kulminacyjnych. Po monologu Baniny wychodzi na scenę z tortem urodzinowym, powtarzając upragnione przez dziewczynę słowa: „Natasza, ty jesteś normalnie najfajniejszą dziewczyną na Ziemi, weź wyjdź za mnie za mąż”. Wtedy Skrzypczak wychodzi na scenę w różowej sukience i wiadomo, że słowa chłopaka nie są kierowane do niej. Ona jest już kimś zupełnie innym.

Katarzyna Skręt, „Teatralia”

no images were found

fot. Greg Noo–Wak