27 maja 2015 (środa), godz. 19.00 Duża Scena

KRÓLOWA MARGOT. WOJNA SKOŃCZY SIĘ KIEDYŚ
Tomasz Jękot, Wojciech Faruga

Teatr Polski w Bielsku-Białej
Premiera: 22 listopada 2014
Reżyseria: Wojciech Faruga
Dramaturgia: Tomasz Jękot

Scenografia, kostiumy, światło: Agata Skwarczyńska
Muzyka: Joanna Halszka-Sokołowska
Ruch: Damian Kwiatkowski

Występują: Jadwiga Grygierczyk, Marta Gzowska-Sawicka, Jagoda Krzywicka, Magdalena Łaska, Oriana Soika, Kazimierz Czapla, Piotr Gajos, Adam Graczyk, Damian Kwiatkowski, Sławomir Miska, Adam Myrczek, Rafał Sawicki, Paweł Wolsztyński

Czas trwania przedstawienia: 2 godz. 40 min. /1 przerwa/

Jest upalne lato 1572 roku. Francja od wielu lat spływa krwią katolików i hugenotów toczących bratobójcze i wyniszczające wojny religijne. Jedyną nadzieją na długo wyczekiwany pokój jest ślub Małgorzaty de Valois zwanej Margot i Henryka de Bourbon. Ślub katoliczki i protestanta, francuskiej księżniczki z panującego rodu i króla maleńkiego kraju Nawarry, któremu Nostradamus przepowiedział, że zostanie królem Francji. Ona otoczona złą sławą lubieżnicy, w swoich pamiętnikach przedstawia się jako święta, on gburowaty i zagubiony w świecie intryg Luwru, ciągle nosi żałobę po otrutej matce. Ich małżeństwo to szansa, że strach i terror we Francji się skończą.

Małżeństwo w końcu się dokonuje. Rozpoczyna się trwające wiele dni wesele. Katolicy i hugenoci świętują razem, choć ci drudzy nie wiedzą, że zginą tej nocy z rąk ich katolickich gospodarzy. Zostaną zabici bez ostrzeżenia w największym masowym ludobójstwie Francji…

Nagrody:

  • Nagroda Artystyczna Marszałka Województwa Śląskiego „Złota Maska” dla Agaty Skwarczyńskiej za scenografię do spektaklu Królowa Margot. wojna skończy się kiedyś (2015).

Bilety:
normalny: 50 zł / 40 zł
ulgowy: 40 zł / 30 zł

 


 

Francja epoki wojen religijnych to w spektaklu Wojtka Farugi świat bezwzględnej i krwawej walki o polityczne wpływy. Paryska rzeź hugenotów, choć stanowi punkt kulminacyjny spektaklu, dociera na scenę wyłącznie za sprawą nerwowych szeptów, strzępów informacji, echa miejskich rozruchów. Przyglądamy się dynastycznej rozgrywce, która prowadzi do tragicznych wydarzeń nocy Świętego Bartłomieja. (…) Reżyser bawi się konwencją kostiumowego widowiska, gra z oczekiwaniami odbiorców. Poddaje próbie czujność widza, śledzi tropy, jakimi podąża jego uwaga, demaskuje hierarchię wartości, bada granice współodczuwania.

Michał Centkowski, www.dwutygodnik.com

 

Wojciech Faruga nie oddaje głosu tytułowej Małgorzacie de Valois (świetna Magdalena Łaska). Pokazuje raczej, że była pionkiem przesuwanym na szachownicy historii wyłącznie przez mężczyzn, którzy rozgrywali konflikt między katolikami i hugenotami, dopóki Paryż nie spłynął krwią. Ale nie tylko Paryż, bo krwią spływają nieustająco inne miasta i kraje. Niewiele się bowiem od tamtych czasów zmieniło.

Nie zmieniło się to, że historię piszą zwycięzcy i jest ona przedmiotem nieustannej manipulacji. (…) Uznanie dla Agaty Skwarczyńskiej za scenografię, reżyserię światła i kostiumy oraz dla Damiana Kwiatkowskiego (gra Walezego) za ruch sceniczny, który pokazuje sztuczność okoliczności, w których przyszło żyć bohaterom. Nikt tam bowiem nie jest sobą, każdy gra rolę, jakiej się od niego oczekuje. „Rola” jest tu szczególnie trafnym słowem, bo wszystko to co oglądamy – zdaje się mówić Faruga – to czysty teatr.

Mike Urbaniak, „Gazeta Wyborcza” – dodatek „Wysokie Obcasy”

 

no images were found

fot. Monika Stolarska