Biogramy

 

Michał Borczuch

Rocznik 1979. Reżyser, absolwent Wydziału Reżyserii w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie oraz Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Zeszłoroczny stypendysta prestiżowego programu The Rolex Mentor and Protégé Arts Initiative dla najzdolniejszych młodych artystów z całego świata. Borczuch większość swoich spektakli wyreżyserował w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie: Wielki człowiek do małych interesów Aleksandra Fredry, Ciemno wszędzie Pawła Sali, Lulu Franka Wedekinda, Werter według J. W. Goethego oraz Brand. Miasto. Wybrani według Henryka Ibsena. W swoim dorobku ma także m.in.: Leonce’a i Lenę Georga Büchnera w Teatrze Dramatycznym w Warszawie, Portret Doriana Graya Oscara Wilde’a w TR Warszawa, w Teatrze Polskim we Wrocławiu – inspirowany tekstami Freuda – spektakl Hans, Dora i Wilk i Zachodnie Wybrzeże Bernarda-Marie Koltèsa oraz Wojna nie ma w sobie nic z kobiety Swietłany Aleksijewicz w Schauspielhaus w Düsseldorfie. Ostatnio z powodzeniem realizuje projekty, w których dochodzi do spotkania aktorów z nie-aktorami: w Łaźni Nowej w Krakowie wyreżyserował Paradiso z udziałem osób chorych na autyzm; pracuje też z dziećmi z Domu Dziecka w Szamocinie, z którymi zrealizował do tej pory trzy spektakle (pierwsze dwa w ramach programu Wielkopolska: Rewolucje).


Michał Buszewicz

Dramatopisarz, dramaturg, absolwent specjalizacji dramatologicznej Wiedzy o Teatrze Uniwersytetu Jagiellońskiego i specjalizacji dramaturgicznej na Wydziale Reżyserii Dramatu krakowskiej PWST. Autor tekstów: Zbrodnia zrealizowanego w Teatrze Polskim
w Bielsku-Białej, Proces Berentyzacji, Bohaterki, Misja (Wojny od których uciekłem), Piotrusia Pana na motywach powieści Jamesa Barrie’go oraz Ciąg. Współrealizował program Instytutu Teatralnego Lato w teatrze w podkrakowskich Piekarach. Współpracował, jako dramaturg, z Eweliną Marciniak, z którą zrealizował Nowe Wyzwolenie S. I. Witkiewicza w Teatrze Polskim w Bielsku-Białej, Kobietę z przeszłości Rolanda Schimmelpfenniga w Bałtyckim Teatrze Dramatycznym im. J. Słowackiego w Koszalinie, Amatorki wg Elfriede Jelinek w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku i Skąpca na motywach komedii Moliera w Teatrze Polskim w Bydgoszczy oraz z Anną Augustynowicz przy realizacji Edwarda II wg Christophera Marlowe’a w Starym Teatrze w Krakowie. W tym samym teatrze wyreżyserował spektakl Kwestia techniki według własnego scenariusza. Jest także reżyserem filmu krótkometrażowego na podstawie fragmentu powieści Jamesa Joyce’a Finneganów Tren.


Małgorzata Halber

Prezenterka telewizyjna, dziennikarka muzyczna, opowiadająca żarty bez puenty i licząca przy tym na wyrozumiałość. Karierę telewizyjną rozpoczęła w Telewizji Polskiej, pracując jako prezenterka w programie „5-10-15”, gdzie odbierała telefony od widzów, ponieważ należała do „starszaków”, czyli piętnastolatków. W telewizji Polsat przez jakiś czas prowadziła program „Halo-Gramy”. Obecnie pracuje w Vivie, gdzie prowadzi m.in. „Tom Kultury”.

 


Jan Klata

Studiował na Wydziale Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie, a następnie na Wydziale Reżyserii Dramatu PWST w Krakowie. Był m.in. copywriterem, dziennikarzem muzycznym, reżyserem talk-show, felietonistą, niedoszłym grabarzem. Jako reżyser zadebiutował w 2003 Rewizorem M. Gogola w Teatrze im. Szaniawskiego w Wałbrzychu.  Od tego czasu zrobił ponad 30 przedstawień we Wrocławiu, Gdańsku, Bydgoszczy, Krakowie i Warszawie oraz Grazu, Dusseldorfie, Bochum i Berlinie. Jest laureatem wielu nagród, m.in. Paszportu „Polityki” i Nagrody im. Konrada Swinarskiego.W swoich spektaklach penetruje nasze narodowe mity i traumy; jego teatr cechuje sięganie po rekwizyty kultury masowej, wspaniała praca z aktorem, efektowne kreowanie przestrzeni oraz wyrazista oprawa muzyczna.


Ewa Łowżył

Rocznik 1968. Fotografka, animatorka kultury, aktywistka. Pomysłodawczyni projektu KontenerART, kuratorka galerii Cargo, inicjatorka projektu postawienia pomnika pierwszej w Polsce spalonej na stosie kobiety (pomnik Czarownicy na Chwaliszewie). Od 4 lat realizuje projekt Plemiona dotyczący trybalizacji społecznej, m.in. w Poznaniu, Warszawie, Rwandzie.

Stypendystka Künstlerhaus Bethanien w Berlinie i Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, beneficjentka programu Instytutu Adama Mickiewicza Kultura Polska na Świecie. W roku 2015 współpracowała z reżyserką w Rwandzie Joanną Kos-Krauze przy realizacji filmu Ptaki Śpiewają w Kigali.


Zbigniew Łowżył

Rocznik 1965. Artysta muzyk, kompozytor, animator, aktywista miejski, lider projektu KontenerART, instrumentalista, pedagog, inicjator wielu projektów kulturalnych i artystycznych, laureat Medalu Młodej Sztuki. Autor i współkompozytor projektu muzycznego KOD zrealizowanego we współpracy z kompozytorem Krzysztofem Nowikowem, poetą Mateuszem Marczewskim, Poznańskim Chórem Katedralnym pod dyr. ks. Prałata Szymona Daszkiewicza oraz z udziałem Orkiestry Kameralnej pod dyrekcją Marcina Sompolińskiego. Wydał autorską płytę, Spacja, do realizacji której zaprosił Poznański Chór Chłopięcy pod dyrekcją Agaty Steczkowskiej i Chór Chłopięcy z Frankfurtu nad Odrą.


Malina Prześluga

Absolwentka kulturoznawstwa na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza, dramaturg w Teatrze Animacji w Poznaniu. Autorka sześciu książek dla dzieci (m. in. Bajka i Majka, Bajka o Włosie Patryku, Bajka o starej babci i Molu ZbyszkuZiuzia – nagrodzona tytułem Książki Roku Polskiej Sekcji IBBY). Jej dramaty publikowane są w „Nowych Sztukach dla Dzieci i Młodzieży”, „Dialogu” i wystawiane między innymi w Baju Pomorskim w Toruniu, w Teatrze Osterwy w Lublinie, Teatrze Wybrzeże w Gdańsku, Teatrze Lalki i Aktora w Opolu, Teatrze Norwida w Jeleniej Górze, Lubuskim Teatrze w Zielonej Górze, Teatrze Polskim w Poznaniu, Teatrze Guliwer w Warszawie. Jest laureatką Medalu Młodej Sztuki, zdobywczyni kilku nagród i wyróżnień w edycjach Konkursu na Sztukę Teatralną dla Dzieci i Młodzieży organizowanego przez Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu. W roku 2013 zdobyła nagrodę główną, publiczności i dziennikarzy w konkursie Teatru Polskiego w Poznaniu „Metafory Rzeczywistości” za dramat Kwaśne mleko. W 2015 roku otrzymała II nagrodę (pierwszej nie przyznano) w zamkniętym konkursie Wrocławskiego Teatru Współczesnego Strefy_Kontaktu_2016 za dramat Garnitur Prezydenta. Również w 2015 została nagrodzona przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego prof. Małgorzatę Omilanowską za dokonania w dziedzinie literatury i dramaturgii dla dzieci podczas Wieczoru Twórców Kultury dla Dzieci.


Wiktor Rubin

Absolwent socjologii na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Wydziału Reżyserii Dramatu krakowskiej PWST; studiował również filozofię. Debiutował w 2006 polską prapremierą Mojo Mickybo O. McCafferty’ego przygotowaną w Teatrze Krypta w Szczecinie. W Teatrze Polskim w Bydgoszczy zrealizował Tramwaj zwany pożądaniem T. Williamsa (2006) oraz Przebudzenie wiosny F. Wedekinda (2007), Drugie zabicie psa wg M. Hłasko (2007); w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku Lillę Wenedę J. Słowackiego (2007) oraz Orgię P. Pasoliniego (2010), która została nominowana do Sztormów Roku, a w 2011 reżyser otrzymał Nagrodę Prezydenta miasta Gdańsk. W Teatrze Polskim we Wrocławiu wyreżyserował Terrodrom Breslau wg powieści T. Staffela (2006), Cząstki elementarne wg powieści M. Houellebecqa (2008), Lalkę na motywach powieści B. Prusa, wyróżnioną na Opolskich Konfrontacjach Teatralnych „Klasyka Polska” 2009. W krakowskiej Łaźni Nowej przygotował Emigrantów S. Mrożka (2010).

Od 2007 roku pracuje z Jolantą Janiczak, której dramaty wystawił: w Teatrze im. Szaniawskiego w Wałbrzychu James Bonda: świnie nie widzą gwiazd (2010), w Kieleckim Teatrze im. Żeromskiego Joannę Szaloną: Królową (2011), Ofelię (2011) w Teatrze im. W. Horzycy w Toruniu, Tak powiedział Michael J. w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku, Karzeł, down i inne żywioły w Teatrze Nowym w Łodzi oraz Carycę Katarzynę w kieleckim Teatrze im. S. Żeromskiego. Jego spektakle były wielokrotnie pokazywane na najważniejszych festiwalach w Polsce, m.in. na Boskiej Komedii w Krakowie, Warszawskich Spotkaniach Teatralnych, Interpretacjach w Katowicach, Prapremierach w Bydgoszczy, Festiwalu Klasyka Polska w Opolu, czy Szczecińskim Kontrapunkcie.


Agata Siwiak

Rocznik 1974. Kulturoznawczyni, kuratorka i producentka projektów teatralnych i interdyscyplinarnych. Należy do tych kuratorów, którzy festiwal traktują jako dzieło sztuki konceptualnej, dyskursywnej. Jej autorskie projekty zawsze koncentrują się na wybranym zagadnieniu czy problemie, z którym muszą zmierzyć się zaproszeni artyści (strona Europejskiego Kongresu Kultury). Autorka i kuratorka realizowanego w latach 2012–2014 dla Samorządu Województwa Wielkopolskiego programu społeczno-artystycznego Wielkopolska: Rewolucje, za który dostała nominację do Paszportu Polityki w kategorii „Teatr”. Ostatnie jej projekty kuratorskie (2015 rok) to cykl Interwencje w Teatrze Polskim w Bydgoszczy oraz Teatr POP-UP w Krakowie (wraz z Grzegorzem Niziołkiem dla Fundacji GAP). W 2011 była kuratorką projektu Trickster 2011 – programu performatywnego Europejskiego Kongresu Kultury we Wrocławiu. W latach 2008 i 2009 dyrektorka artystyczna Festiwalu Dialogu Czterech Kultur w Łodzi (wraz z Grzegorzem Niziołkiem). W latach 2004–2007 związana z Narodowym Starym Teatrem w Krakowie, w którym szefowała festiwalowi baz@rt oraz zajmowała się impresariatem i projektami międzynarodowymi. W latach 2002–2004 pracowała w Teatrze Polskim we Wrocławiu, gdzie wraz z Pawłem Miśkiewiczem organizowała Festiwal EuroDrama. Adiunkt w Katedrze Teatru, Dramatu i Widowisk na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza, gdzie prowadzi specjalizację dla kuratorów teatralnych.


Anna Smolar

Rocznik 1980. Polsko-francuska reżyserka teatralna, tłumaczka. Absolwentka literaturoznawstwa na Uniwersytecie Paris-Sorbonne. W 2001 roku założyła w Paryżu zespół La compagnie Gochka, z którym realizowała spektakle: Gorzkie łzy Petry Von Kant Rainera Wernera Fassbindera, Wyspa niewolników Pierre’a Marivaux i Sextuor Banquet Armanda Llamas. Od 2005 roku reżyseruje w Polsce, m.in.: Zamianę Paula Claudela w Teatrze Śląskim, Maestro Jarosława Abramowa-Newerlego w Laboratorium Dramatu w Warszawie, Jedną ręką Joëla Pommerata w Teatrze Studio w Warszawie, Panią z Birmy w Teatrze Polonia, Obcego Alberta Camus w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, Wariatkę z Chaillot Jean Giraudoux w Teatrze im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku. W Opolu, w Teatrze im. Jana Kochanowskiego, wystawiła Aktorów prowincjonalnych Agnieszki Holland i Witolda Zatorskiego oraz Bullerbyn. O tym, jak dzieci domowym sposobem zrobiły sobie las i co z niego wyrosło. W Nowym Teatrze w Warszawie wyreżyserowała spektakle Enter. Slamowana i śpiewana historia miłosna między dwoma mężczyznami, których dzieli bardzo wiele i Pinokio Joëla Pommerata. Autorka tłumaczenia, na język francuski, książki Grażyny Jagielskiej Miłość z kamienia.


Krzysztof Szekalski

Dramaturg, dramatopisarz, aktor. Ukończył Wydział Aktorski w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie. Był etatowym aktorem w Teatrze Dramatycznym m.st. Warszawy w latach 2000–2006. Jest autorem sztuk teatralnych. Współtworzył scenariusz spektaklu Zachem. Interwencja w Teatrze Polskim w Bydgoszczy. Jest autorem i reżyserem monodramu Samospalenie (premiera w Teatrze Praga, obecnie w repertuarze teatru Ateneum w Warszawie). Kolejnym wystawionym tekstem był Serdeczny w reż. Aleksandry Jakubczak (premiera listopad 2013 w Teatrze Ósmego Dnia w Poznaniu). We wrześniu 2014 w Teatrze Polskim we Wrocławiu odbyło się czytanie jego tekstu Sny Mariny Abramović (druk w „Notatniku Teatralnym” 77/2014-2015). Jest także autorem tekstu Wietnam/Warszawa, który postał w ramach projektu „Praga. Między utopią a rozczarowaniem” w Teatrze Powszechnym w Warszawie (2015). Następnym wystawionym dramatem było Po co psuć i tak już złą atmosferę w reż. Aleksandry Jakubczak (prapremiera w Teatrze Wybrzeże w Sopocie, obecnie w repertuarze Teatru Nowego w Poznaniu). Jest także autorem słuchowiska Czterech śpiących, które miało swoją premierę we wrześniu 2015 w czasie Otwarta Ząbkowska. W maju 2016 roku, w Teatrze Współczesnym w Szczecinie, odbyła się premiera Historii T-shirtu, czyli jak dobrze urodzić się na zachodzie, której jest współautorem z Janem Czaplińskim, w reż. Małgorzaty Wdowik. Jest autorem Piłkarzy w reż. Małgorzaty Wdowik (premiera 18 listopada 2016 w TR Warszawa) oraz Great Poland w reż. Aleksandry Jakubczak (premiera 17 grudnia 2016 w Teatrze Polskim w Poznaniu). W pracy łączy metody aktorskie z narzędziami dramaturgicznymi, zajmuje się nowymi formami dokumentalnymi w teatrze.


Tomasz Śpiewak 

Dramaturg, tłumacz. W Teatrze Łaźnia Nowa stworzył scenariusz spektakli Paradiso oraz Wszystko o mojej matce w reż. M. Borczucha oraz czuwał nad dramaturgią tych przedstawień. Kierownik literacki Teatru Nowego im. K. Dejmka w Łodzi w roku w 2009. Autor tekstów dla teatru, a także oryginalnych adaptacji scenicznych. Współpracował z wieloma reżyserami w Polsce m. in z W. Klemmem (Kariera Arturo Ui), Ł. Kosem (Klątwa, Starość jest piękna, Król Duch wg J. Słowackiego), N. Korczakowską (Elektra, Nelly wg Skrzywdzonych i poniżonych F. Dostojewskiego, Pasażerki), R. Brzykiem (Okrutne i czułe, Brygada szlifierza Karhana, Berek Joselewicz). Asystował przy reżyserii opery Jakob Lenz wybitnego niemieckiego kompozytora współczesnego W. Rihma (Teatr Wielki Opera Narodowa w Warszawie). Jeden z założycieli Forum Obywatelskiego Teatru Współczesnego.


Małgorzata Wdowik  

Studiowała reżyserię teatralną na Akademii Teatralnej w Warszawie, absolwentka Wiedzy o Teatrze na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 2013 roku w Teatrze Polskim w Bydgoszczy, wspólnie z Aleksandrą Jakubczak zrealizowała spektakl Zachem. Interwencja. Odbyła roczne stypendium naukowe w Theater Institute w Giessen, na wydziale Choreography and Performance. Dwukrotna stypendystka Ministra Kultury. Twórczyni projektu Bezdomność. Zadbamy o Ciebie prezentowanego na Malta Festival Poznań 2014. Reprezentowała Polskę na Prague Quartiennale z projektem The Boundries of Landscape, projekt został nominowany do nagrody Promising Student Talent. Wraz z kolektywem K.A.U zrealizowała projekt Transit Monumental w ramach festiwalu SpielArt, pokazywany także w Theater Disconter w Berlinie. Reżyserka spektaklu Piłkarze zrealizowanego dla TR Warszawa oraz Juliusz Cezar wierzy w poranek Teatr Nowy w Łodzi.


Michał Zadara

Zyskał uznanie za innowacyjne podejście do polskiej klasyki, konstruowanie skomplikowanych systemów inscenizacyjnych oraz autorskie spektakle dotyczące konkretnego miejsca (np. Hotel Savoy w Łodzi, Muzeum Powstania Warszawskiego, Belweder w Warszawie). Studiował Teatr i Politykę w Swarthmore College, Oceanografię w Woods Hole, Reżyserię w Krakowie. Był asystentem lub współpracownikiem Małgorzaty Szczęśniak, Krzysztofa Warlikowskiego, Kazimierza Kutza, Jana Peszka, Armina Petrasa, Roberta Wilsona. Stworzył ponad 30 inscenizacji dramatycznych, operowych oraz multimedialnych m.in. w teatrach: Wybrzeże w Gdańsku, Starym w Krakowie, Współczesnym we Wrocławiu, Narodowym w Warszawie, Współczesnym w Szczecinie, Maxim Gorki w Berlinie, HaBima w Tel Awiwie, Schauspielhaus w Wiedniu; Capitol we Wrocławiu, Collective: Unconscious w Nowym Jorku, Polskim w Bydgoszczy, Operze Wrocławskiej, Operze Narodowej, Muzeum Powstania Warszawskiego, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Laureat Paszportu „Polityki” w 2007 r. za „za imponującą aktywność twórczą i za przedstawienia przywracające wiarę w to, że teatr jest przestrzenią artystycznej wolności”. Autor filmów niezależnych i instalacji wideo. W 2012 roku na zamówienie Muzeum Powstania Warszawskiego wykonał mozaikę z 31,000 kamieni upamiętniającą cywilne ofiary Powstania Warszawskiego. Autor felietonów politycznych na www.krytykapolityczna.pl, współinicjator ruchu Obywatele Kultury, gitarzysta zespołu All Stars Dansing Band.


Wojtek Ziemilski

Reżyser teatralny, artysta wizualny. Tworzy prace na pograniczu dyscyplin, wykorzystujące różnorodność form sztuk performatywnych. Jego spektakle eksplorują możliwości teatru dokumentalnego: Mała narracja (Teatr Studio w Warszawie), Prolog (Krakowskie Reminiscencje Teatralne i Teatr Ochoty), W samo południe (Teatr Dramatyczny w Wałbrzychu), Kosmologia rozdrażewska (Wielkopolska: Rewolucje), Pigmalion (Centrum Kultury Zamek w Poznaniu, komuna//warszawa). Często pracuje z aktorami nieprofesjonalnymi (np. Muranów 2014 w Muzeum Historii Żydów Polskich). Założyciel Ośrodka Sztuki XS, współtwórca akcji Golgota Picnic Polska, współpracuje z galerią BWA Warszawa. Prowadzi zajęcia z nowych nurtów teatralnego eksperymentu w Akademii Teatralnej w Warszawie i na Uniwersytecie Warszawskim.